Udar niedokrwienny mózgu – rozpoznanie, pierwsza pomoc, leczenie

694
0
Udostępnij:

Spośród wszystkich udarów tylko ok. 20% to udary krwotoczne, zwane potocznie wylewami krwi do mózgu. Pozostałe przypadki to udary niedokrwienne. Problem dotyczy nie tylko osób starszych – przypadłość ta występuje u coraz to młodszych ludzi (np. u osób po 30. r.ż.). Jak powstaje udar niedokrwienny? W jaki sposób możesz go rozpoznać i pomóc choremu?

Czym jest udar niedokrwienny mózgu?

Udar niedokrwienny jest inaczej nazywany zawałem mózgu. Ta nazwa nie została nadana przypadkowo. Gdy dochodzi do udaru mózgu, dzieje się w nim dokładnie to samo, co w sercu podczas zawału. Zaczyna się od tego, że tętnica doprowadzająca krew do mózgu jest zwężona, a poziom „złego” cholesterolu LDL przekracza dopuszczalne wskaźniki (przy jednoczesnym niskim poziomie „dobrego” cholesterolu HDL).

W naczyniu krwionośnym powstaje zator lub zakrzep, który uniemożliwia swobodny przepływ krwi. Dochodzi do zamknięcia tętnicy, a to powoduje niedotlenienie mózgu. Nie zawsze zamyka się największa tętnica – zdarza się, że zatykają się mniejsze.

Jak rozpoznać udar u chorego?

Jeśli widzisz u chorego niedowład jednej strony ciała, problem z poruszaniem się i z mową, poproś go o wykonanie 3 czynności:

  • Uśmiech

Gdy zauważysz podczas uśmiechu nieprawidłowości takie jak np.: asymetria twarzy czy opadający kącik ust, nie zwlekaj i dzwoń po pogotowie.

  • Wypowiedź

Poproś też osobę, u której podejrzewasz udar o powiedzenie prostego zdania typu: „Dzisiaj jest ładna pogoda”. Kiedy usłyszysz, że badany nie może się wysłowić, nie zwlekaj – zaalarmuj służby medyczne.

  • Podniesienie obu rąk jednocześnie

Jeśli osoba, u której podejrzewasz uraz ma problem z tym zadaniem, natychmiast powiadom pogotowie lub zabierz chorego do szpitala.

W przypadku udaru niedokrwiennego mogą wystąpić też zaburzenia widzenia oraz problemy z utrzymaniem równowagi. Choremu często dokuczają zawroty głowy i sztywność karku. Im szybciej rozpoznasz u niego tę przypadłość, tym łatwiej będzie zapobiec trwałym uszkodzeniom mózgu, a tym samym wrócić do sprawności po udarze.

Pomóż choremu po udarze

Osoba po udarze trafia  na oddział wewnętrzny lub udarowy szpitala, gdzie wykonuje się jej takie badania, jak: tomografia komputerowa mózgu, badanie EKG i USG tętnic. Stopnie zaawansowania udaru i jego następstwa mogą być różne – jedni uskarżają się na niedowład jednej strony ciała, inni – na problemy z mową czy z poruszaniem się. W ramach terapii po udarze leczy się farmakologicznie miażdżycę i inne choroby będące przyczynami udaru niedokrwiennego. Ważna jest też rehabilitacja pod okiem fizjoterapeuty oraz lekarza prowadzącego, w tym ponowna nauka mowy, ćwiczenia ruchowe i spacery z balkonikiem.

Zdążyć z pomocą

Chcąc wrócić do pełnej formy, chory powinien zmienić dietę, rzucić palenie i odstawić wszelkie używki. Wielu chorych, zwłaszcza tych, którzy doświadczyli lekkiego udaru, wraca do pełnej sprawności fizycznej i umysłowej. Kluczowa dla wyleczenia jest szybka i fachowa pomoc przedmedyczna i lekarska w pierwszych godzinach po wystąpieniu udaru. Jeśli nie nadejdzie ona odpowiednio szybko, może dojść do trwałych zmian w mózgu, których następstwem jest niepełnosprawność. Dzięki odpowiedniemu postępowaniu nie wystąpi kolejny udar, a pacjent powróci do zdrowia.

Udostępnij: